i am pHak View my profile

เมื่อวานวันที่ 13 เมษา
 
ตามปกติ บ้านอื่นๆก็จะรื่นเริง เฮฮาลูกหลานกลับมา เต็มบ้านเต็มเมือง
 
แต่บ้านเรา
 
กี่ปีๆก็เหมือนเดิม ไม่มีการเล่นน้ำ ไม่มีการรวมญาติ
 
ไม่มีอะไรหรอก
 
 
 
เมื่อวาน น้องเราอยากกินบัวลอย
 
แม่ก็ ใจดีทำให้ แต่ต้องไปทำที่บ้านยาย
 
เพราะต้องหามะพร้าวมาทำน้ำกระทิ
 
เราก็เลยบอกว่า เราอยากกินขนมโค 
 
เราไม่รู้ว่าที่อื่นเค้าเรียกกันว่าอะไร  
 
สรุปว่า บ้านเราได้กินทั้งขนมโค และ บัวลอยเลยจ้าา 
 
วิธีทำก็ง่ายแสนง่ายย
 
 
แป้งข้าวเหนียว ในปริมาณที่เห็นว่าสมควร พอจะกินกันทั้งบ้านและแบ่งบ้านข้างๆได้
 
ผสมกับน้ำ ค่อยๆใส่น้ำลงในแป้ง จนแป้งเหนียวเกาะตัวกัน
 
จากนั้นปั้นเป็นก้อน พอประมาณ 
 
ใส่น้ำตาลแว่น ที่ตัดไว้แล้ว เป็นชิ้นเล็กๆ
 
ตรงกลางของแป้งที่ปั้นไว้
 
คือ เอาน้ำตาลแว่นเล็กๆนั้น ใส่เข้าไปในแป้งนั่นเอง
 
จากนั้นก็เอาไปลวกในน้ำร้อนเดือดๆ
 
พอสุกก็เอาไปคลุกกับมะพร้าวที่ขูดไว้แล้วผสมกับเกลือนิดหน่อย
 
เป็นอันเสร็จ ขนมโค
 
 
ตอนนั้น เราก็นั่งปั้นๆ แป้งใส่น้ำตาลแว่นอยู่กับน้อง คิดกันไปมาว่า
 
เฮ้ย นี่ถ้าไปซื้อกินง่ายกว่านะ สักยี่สิบบาท อิ่มหนำสำราญ
 
ไม่ต้องมาทำอะไรเยอะแยะแบบนี้
 
แค่ออกไปซื้อ ก็เสร็จแล้ว
 
แต่น้องเราก็บอกว่า มันต่างกันที่ระหว่างทางไง
 
 
 
ป๊าดดด นั่นน้องฉันพูดมีสาระมาก
 
ใช่มันต่างที่ระหว่างทาง
 
ไปซื้อมา กิน จบ อร่อย
 
ได้แค่นั้น  
 
แต่นี่
 
เรากำลังได้ความสนุกสนานในการทำ
 
ได้ความสุข รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ
 
ความภูมิใจที่ได้ลงมือทำ
 
มันต่างกันที่ตรงนี้หล่ะ
 
เวลาที่เสียไป มันได้อะไรกลับคืนมา
 
 
 
 
แหม่! กินกันใหมดตั้งแต่เมื่อคืนแระ ไม่งั้นคงได้เอามาฝาก :)